 Anne-baba eğitiminde grup yaklaşımının birçok örneği bulunmaktadır. Bu yaklaşımların çoğu var olan sağlık, beslenme ve diğer sosyal hizmet programlarına bir unsur olarak eklenmesi şeklinde evrim göstermiştir. Bazıları geniş bir konu yelpazesini kapsayan bağımsız anne-babalık eğitim programları olarak başlamışlardır. Hatta bazıları anne babalık dışında ergenler (Trinidab:Pantin 1984) veya yaşlı insanlar (Jamaika:York 1985) gibi özel bakıcı grupları üzerinde yoğunlaşmıştır.
Halen geniş kapsama ve katılımla ulusal düzeyde işlev gören birçok yetişkin eğitim programı bulunmaktadır. Bu programlar odak noktaları açısından okur-yazarlık, ikinci okuma şansı (hem ilk hem da orta okul düzeylerinde), sağlık veya beslenme bilgileri veya teknik becerilerin verilmesi gibi çok büyük farklılıklar göstermektedir. Bu programlardan her biri oldukça düşük bir maliyetle erken çocukluk dönemi bakım ve gelişimi hakkındaki bilgilerin eklenebilmesi için potansiyel birer olanaktır. Esas maliyeti, öğretim ve eğitim malzemelerinin geliştirilmesi oluşturmaktadır.
Çocuk bakım ve gelişimi malzemelerinin devam eden yetişkin eğitimi programlarına eklenmesi olasılığı ile ilgili görülen potansiyel kapsam ve maliyet avantajlarının yanı sıra, bu program seçeneği, bir grubun tartışma yoluyla anlamasını kolaylaştırma, daha fazla örnekler verme ve öğrenilenler üzerine eyleme geçmek için bir nevi baskı uygulama gücünü de kullanabilir. Birçok yetişkin eğitim programı, bir grubun gücünden tam olarak yararlanmaz. Yetişkin eğitimi, yeni bilgilerin grupta bulunup inşa edilmesinden çok, ilgilerin insanlara ders şeklinde aktarılması yönündedir.
Kaynaklar
Lombard, A. (1997). Two home based programs for early child education. In M. E. Young (Ed.), Early Child Development (pp. 273-286). Washington: Elsevier Science.
Myers, R. (1996). Hayatta kalan oniki. (N. Koşar, çev.). İstanbul: Anne Çocuk Eğitim Vakfı Yayınları (orijinal çalışma 1992 yılında basılmıştır). | 
